Brazil represented, pt. 2

Na ons gesprek met de vier Brazilianen uit Italië, passeren we nog eventjes bij Manneken Pis. Toeristen in overvloed, natuurlijk, maar drie – ietwat luidruchtige – vrienden trekken onze aandacht. En jawel, ook zij zijn van Brazilië. “Brazilian people are everywhere!” lacht het meisje.

Gustavo, Veronica en Renato komen uit Sao Paolo, en ze zijn nu bezig aan een grote Eurotrip. Twee uur geleden pas kwamen ze aan in onze hoofdstad. Ze snelden onmiddellijk naar Manneken Pis. Met een halve liter bier in de hand geeft Gustavo zijn ongezouten mening: “Zo klein, zo teleurstellend!” “Maar dit is niet het echte beeldje!” roept Veronica. En inderdaad, volgens het infobordje is dit Manneken Pis eigenlijk een replica het echte beeld, dat samen met de uitgebreide kleerkast van het ventje veilig opgeborgen is in het Museum van de Stad Brussel. De toeristen weten meer dan ons. Een klein beetje gênant.

Gustavo, Veronica en Renato (Brazilië)

Gustavo, Veronica en Renato (Brazilië)

Rush, rush

Wat de Brazilianen hier onmiddellijk opviel, is het verkeer. Of beter gezegd: het gebrek aan verkeer. “Sao Paulo bestaat enkel uit auto’s. Hier in Brussel wandelt iedereen. En in Amsterdam zie je iedereen op de fiets.” De toeristen vinden niet alleen het verkeer rustig; ook de Belgen stralen rust uit. “Met Brazilianen is het altijd rush rush rush. Omdat we ons altijd haasten, botsen we vaak tegen elkaar aan op straat. En we klagen graag over ons werk.” Om op zijn werk te raken rekent Gustavo ongeveer anderhalf uur, en dan bevindt hij zich nog steeds in Sao Paulo. “Door het drukke verkeer en de vele files worden we grumpy en geïrriteerd. Sao Paulo is een crazy stad.”

Is Brazilië dan geen ideale vakantiebestemming? Daar raken de drie vrienden het niet over eens. “Sao Paulo is een werkstad, en geen bezoekje waard”, vindt Renato. “Er zijn wel degelijk mooie plekjes, maar na twee dagen heb je de stad wel gezien.” Gustavo luistert met grote ogen naar zijn vriend. “Sao Paulo is prachtig!!” Maar na wat bekvechten geeft hij toe dat de stad niet is uitgerust om toeristen te ontvangen. “Naar aanleiding van het WK deed de stad meer moeite. Ik weet nog dat ik de metro nam. De elektronische stem zei toen “next station is…”, en ik geloofde mijn oren niet. Maar twee maand na het WK sprak het stemmetje al geen Engels meer.”

De samba en de frevo

jtkpsOver carnaval zijn ze het wel allemaal eens: “Amazing!” Maar Renato relativeert: “Het zijn vier hectische dagen, met overal feest, drank en mensen. Het is niet zo mijn ding. Maar op carnaval moeten we niet werken, so I like it anyway.” Omdat Brazilië zo groot is, ontstonden verschillende soorten carnaval. “Het grootste carnaval is Galo da Madrugada, dat plaatsvindt in Recife”, weet Veronica. “In 2013 feestten daar meer dan twee en een half miljoen mensen. Iedereen danst op de muziek van de paradewagens. Niet de samba, wel de frevo. Dat is een dans met kleine parapluutjes.” Voor toeristen betekent carnaval oppassen geblazen. “Ongelukken gebeuren er niet, maar je moet op je hoede zijn voor pickpockets. Ga nooit naar het carnaval met je gsm of je horloge aan.”

Na een gesprek van meer dan twintig minuten, willen we ons stilletje aan uit de voeten maken. Maar uitgepraat zijn deze drie vrienden bijlange nog niet. “We can go on for a long time. You should buy us a beer!”


Bron:

Museum van de Stad Brussel: http://www.brussel.be/artdet.cfm/4202#a_3

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s