Beter een goede buur dan een verre vriend, pt. 1

Toeristen komen vaak van heinde en verre om la belle Bruxelles te bezoeken. Maar niet altijd. Soms komen ze gewoon van ‘next door’ het mekka van de frieten en chocolade verkennen. Betekent dat dat onze buren niet de minste cultuurshock ondervinden? Niet echt, nee. Het gras aan de overkant van die ene over te steken landsgrens blijkt wel degelijk een ander kleurtje te hebben.

De Duitse familie Schäfer benaderen we wanneer we ze met een grote kaart van Brussel zien worstelen. “Can you show us the way to the Botanic Garden?” Phew, gelukkig niets te moeilijks, want zo goed kennen wij onze eigen hoofdstad nu ook weer niet. We wijzen ze eventjes aan hoe ze op de Anspachlaan geraken, van waaruit ze gewoon rechtdoor moeten gaan. En dan nu ‘favor for a favor’ – mogen we ze enkele vraagjes stellen? Onzekere blikken worden uitgewisseld, en dan krijgen we een “ja”.

"Wunderbar!" - De Duitse familie Schäfer.

“Wunderbar!” – De Duitse familie Schäfer.

We vragen hen wat ze in Brussel doen en gedaan hebben. “We zijn vanuit München naar hier gekomen om onze dochter te bezoeken. Zij woont hier al een halfjaar om een practicum aan de Vrije Universiteit Brussel te doen. Enkele maanden terug waren we hier trouwens ook al, en ons bezoek toen was wunderbar, dus zijn we teruggekomen. Vandaag is onze tweede dag – we gingen al het Justitiepaleis en de Jugendstil-gebouwen op de Kunstberg bekijken, en de Grote Markt natuurlijk ook. Morgen gaan we het Europese Parlement en enkele musea bezoeken.”

In het licht van St. Patrick’s Day polsen we even naar hun nationale feestdagen. “Op 3 oktober vieren wij de Tag der Deutschen Einheit, hé. Dan herdenken we de wiedervereinigung van West- en Oost-Duitsland. Maar eigenlijk is het gewoon een vrije dag, niemand organiseert echt grootse festivitäten.”

Steeds meer Duitse woorden beginnen hun moeizaam Engels binnen te dringen, en wanneer wij uit altruïsme ons eigenste beste Duits bovenhalen is het hek helemaal van de dam. “Hé, maar jullie spreken Duits! Wunderbar! Viel besser als unser Englisch!” Weg Engels. Duitsers zijn blijkbaar niet zo multilinguaal als wij, Belgen. “Wel, onze kinderen leren wel andere talen – onze dochter spreekt bijvoorbeeld een beetje Frans en Nederlands – maar wij hebben eigenlijk nooit andere talen nodig, ook het Engels niet.”

Gelukkig gelijkt het Nederlands hier in België wel een beetje op het Duits, niet? “Hmm, dingen lezen in het Nederlands lukt soms wel, maar gesproken Nederlands is voor ons toch echt wel onverstaanbaar. We hebben dan ook nog geen contact gehad met Belgen, hier, ook al verschillen jullie op ‘t eerste gezicht niet zo erg van ons, Duitsers.”

Geen echte cultuurshock, dus, maar qua taalcapaciteiten evenaren onze buren ons toch niet echt. Ook al hoeven ze maar één luttele landsgrens over te steken, dat maakt de taalbarrière er blijkbaar niet minder groot op. Na een hartelijk afscheid gaan ze op weg naar de Botanische tuin, en wij geven onszelf een trots schouderklopje. Al dat afzien in de lessen Duits was dan toch niet voor niks.

Benieuwd of Nederlanders überhaupt nog verschillen opmerken tussen ons en hun land? Je leest het volgende dinsdag in deel twee!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s